سـلام کسی که تو دلم درخشید
من دیگه دوستت ندارم، ببخشید
عباس ناصری / در دل همهی ما که امروز کارتونیست هستیم، یک روزی با دیدن یک کارتون این هنر درخشیده و هیچگاه آن لحظهی شگفتانگیز را فراموش نمیکنیم …
من خودم اولین کارتونی که دیدم و در دلم درخشید و قلبم را اکلیلی و من را عاشق این هنر کرد؛ کاریکاتور مارادونا در سال ۱۹۸۸ به قلم شاهکار و بیتکرار استاد جواد علیزاده بود…
از آن روز با کارتون بزرگ شدیم و زندگی کردیم تا امروز…
تا امروزی که متاسفانه دیگر کارتون و فضای حاکم بر آن، زیبایی و صافی سابق را ندارد. شاید بتوانم بگویم به جایی رسیدهام که دوستش نداشته باشم…
بقول استاد علیزاده هیچ چیز جدی نیست…، ولی استاد جانم، عدهای، صاحبان قدرت را جدی گرفتهاند و به امید منافع گذشته، حال و آیندهی خود، طوری از آنها حمایت میکنند و جامه میدرانند که کسی اعتراض به آنها را جدی نگیرد و از ترس حملهی این هواداران جرات نکند اعتراض خود را علنی کند. آنها هر کار میخواهند میکنند، بدون پاسخگویی و عذرخواهی…
عده ای هم میخواهند برای از دست ندادن امید کسب جوایز در آینده، امروز بیطرف بمانند و سکوت کنند.
این دنیای کارتون دیگر جای زندگی کردن نیست. یا باید از آن کوچ کرد یا آن را برای زندگی ساخت.
من نه جشنوارهها را جدی میگیرم، نه نتایج را، نه ناداوریها را، نه دنیا و نه زندگی را.
اما هنری که عمرم به پایش رفت برایم جدی است و تلاش میکنم که روزهای بهتری برایش رقم بزنم.
امروز زورمان به خیلیها نمی رسد. نه صاحبان قدرت، که گاهی حتی زورمان به دوستان نزدیکمان هم نمیرسد.
اما با تشکیل یک تیم حرفهای، بعد از این با معرفی هر تیم داوری از سوی جشنوارهها، سوابق، به روز بودن، متخصص بودن و سلامت داوران و… را تک به تک و با جزییات بررسی و در مجلهی کارتون اعلام خواهیم کرد.
خسته نمیشویم هرچقدر سعی کنند خستهمان کنند.
دوستان هنرمندم، فعلا برای خوب شدن حال دلمان فارغ از همه حاشیههای اخیر، بیایید بنویسید اولین کارتونی که باعث شد شما عاشق این هنر شوید چه بود و از کدام هنرمند و حس خود را از آن لحظه بگویید.
=============
تک برگ هفتگی مجله ی کارتون
شماره شصت و یکم
پنج شنبه، بیست و دوم آبانماه یکهزار و چهارصد و چهار
این تک برگ جهت یاد آوری اخبار و فراخوان های منتشر شده بر روی سایت مجله ی کارتون تهیه شده و قرار است پنجشنبه هر هفته منتشر گردد. اخبار منتشر شده را در سایت مجله ی کارتون دنبال کنید.
www.cartoonmag.com
2 پاسخ
سلام آقای ناصری ، ما دیگر خیلی وقت است که خیلی چیز ها را دوست نداریم ، ببخشید. ما از همان بچگی هر از چند گاهی چندتا کاریکاتور از تلویزیون لابلای اخبار نگاه کردن پدرمان میدیدیم و اسم هنرمندش را هم شک دارم که با قلمی قابل رویت نوشته باشند. مع الذالک تازه دارم یاد میگیرم که چگونه ببینم و بخوانم و هر چند سالی یک مطلب مورد علاقه ام را مطالعه کنم که آن لذت هم معلوم نیست تا سالگرد بعدی ادامه داشته باشد …
لذت دیدن مطالبتان مستدام باشد.
سلام خدمت دوست عزیزم جناب ناصری، حدود سال 75 (همان حدودها شایدم چند سال پس و پیش ) مجله کیهان کاریکاتور رو از باجه روزنامه فروشی تهیه می کردم، با دقت و علاقه بارها و بارها متن ها رو می خوندم و تصاویر کارتونی رو نگاه می کردم ، اسامی که از ان دوران در ذهنم مانده ( اساتید) شهیدی، علیزاده، عبدالهی، رحمتی و..بصورت همیشگی کارهاشون رو اونجا می دیدم، اون موقع اینترنتی خونگی برای ما شهرستانیها نبود، نه تعاملی نه ارتباطی، یکبار برای مجله نامه نوشتم که با امضا آقای بنفشه پاسخم اومد و دعوتنامه یک جشنواره خارجی همراه نامه بود، اون وقتها به فکر شرکت در مسابقات کاریکاتور نبودم و شرکت نکردم. سالها بعد مجلات کیهان کاریکاتور رو بردم صحافی و همه رو کنار هم قرار دادم که یک کتاب قطور شد و هنوز هم اونو دارم و دیدن کارها برام لذت بخشه، بر عکس کاتالوگ های اینترنتی که تمایلی برای دیدنشون ندارم، حس اینکه یک کاتالوگ یا مجله کارتونی رو توی دستت بگیری و برگ هاشو ورق بزنی هنوزم برام واقعا لذت بخشه. ممنون از دغدغه مندی شما به شخصه همواره تلاشتون و پیگیری هاتون رو ستودم